Początki tej zasłużonej, charytatywnej organizacji sięgają roku 1922, kiedy to w Chicago, IL, z inicjatywy Agnieszki Wisły zawiązał się Komitet Pomocniczy Weteranom. Agnieszka Wisła była jedną z 42 kobiet - ochotniczek ze Stanów Zjednoczonych, które jako pielęgniarki Polskiego Białego Krzyża w latach 1918-1921 opiekowały się rannymi żołnierzami w szpitalach wojskowych we Francji i w Polsce. Organizację Polski Biały Krzyż utworzyła i finansowała Helena Paderewska, żona wielkiego polskiego pianisty i patrioty Ignacego Jana Paderewskiego.

Pielęgniarki- ochotniczki z Polskiego Białego Krzyża po zakończeniu służby w Polsce powróciły do Ameryki w 1922r. i tu w największych polonijnych skupiskach zastały w ciężkim położeniu niektórych polskich kolegów z wojska - byłych ochotników do Armii Polskiej we Francji tzw. Armii Błękitnej. W najtrudniejszej sytuacji byli inwalidzi wojenni oraz chorzy, bezdomni i bezrobotni, przeważnie samotni, którymi nie miał sie kto zająć. Byłe pielęgniarki Polskiego Białego Krzyża natychmiast przystąpiły do działania, zakładając w różnych miastach społeczne kółka i komitety pomocy dla byłych polskich żołnierzy.

pomysł zorganizowania podobnego komitetu przy Stowarzyszeniu Weteranów Armii Polskiej w Ameryce narodził sie ww początkach 1925 roku w Milwaukee (WI), gdzie przy miejscowej Placówce nr.3 SWAP, powołano do życia tzw. Korpus Pomocniczy, składający się z 39 mężczyzn i kobiet, którzy chcieli pomagać weteranom. Korpus Pomocniczy w Milwaukee, działający wg. swojego wewnętrznego regulaminu, stał sie wzorem dla innych samodzielnie funkcjonujących kół i komitetów pomocy. W maju 1925 roku na III Walnym Zjeździe SWAP w Detroit, z inicjatywy Agnieszki Wisły z Chicago, zapadła decyzja, aby przy placówkach SWAP stworzyć Korpusy Pomocnicze. Ustalono też oficjalnie nazwę nowej organizacji: Korpus Pomocniczy Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Ameryce. W opracowanym "Regulaminie" znalazło się stwierdzenie, że "Nie może być miejsca w Korpusie Pomocniczym dla jednostek wyznających zasady komunistyczne."

W 1931r. na Walnym Zjeździe SWAP w Pittsburghu, PA,Korpusy Pomocnicze uzyskały dużą autonomię od władz SWAP, np. odrębną gospodarkę finansową, co w praktyce powodowało wiele nieporozumień i konfliktów. Nic też dziwnego, że na następnym Walnym Zjeździe SWAP w Newarku (NJ) w 1934r. zniesiono daleko posuniętą autonomię Korpusów Pomocniczych.

Po Walnym Zjeździe SWAP w New Britain, CT, w 1946r. wprowadzono jednolitą numeracje Placówek SWAP i działających przy nich Korpusów Pomocniczych.

alt

(Kliknij na zdjęcie, by zobaczyć powiększenie)

01.jpg 02.jpg 03.jpg 04.jpg 05.jpg 06.jpg 07.jpg 08.jpg 09.jpg 10.jpg 11.jpg

We have 73 guests online